Sygn. akt IV RC /17
WYROK
W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ
Dnia 6 grudnia 2017 r.
Sąd Rejonowy w Białymstoku, IV Wydział Rodzinny i Nieletnich
w składzie:
Przewodniczący: E
Protokolant: G
po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2017 roku w Białymstoku
sprawy z powództwa Ra Aiego
przeciwko Aze Zskiej (A Zska)
o pozbawienie wykonalności tytułu wykonawczego
orzeka:
I. pozbawia w całości wykonalności tytuł wykonawczy w postaci pkt. I. postanowienia Sądu Okręgowego w Białymstoku wydanego w dniu 29 lipca 2015 r. w sprawie IC xx/15 zaopatrzony w klauzulę wykonalności zasądzający od Ra Aiego na rzecz A Zskiej tytułem przyczyniania się do zaspakajania potrzeb rodziny kwotę po 800 zł miesięcznie;
II. zasądza od A Zskiej na rzecz Ra Aiego 900 (dziewięćset) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa prawnego;
III. zasądza ze Skarbu Państwa na rzecz adwokata H Ł kwotę 600 (sześćset) zł powiększoną o 23 % podatku VAT tytułem wynagrodzenia za pomoc prawną udzieloną pozwanej Aze Zskiej z urzędu.
UZASADNIENIE
Powód R Ai w pozwie skierowanym przeciwko Aze Zskiej wniósł o pozbawienie w całości wykonalności tytułu wykonawczego w postaci pkt. 1 postanowienia Sądu Okręgowego w Białymstoku z 29 lipca 2015 r. w sprawie I C xx/15, tj. w zakresie rat alimentacyjnych należnych od dnia 29 lipca 2015 r. do dnia 26 stycznia 2016 r. wraz z odsetkami. Jednocześnie domagał się zasądzenia od pozwanej na jego rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Argumentował, że w toczącej się przed Sądem Okręgowym w Białymstoku pod sygn. I C xx/15 sprawie o rozwód na rozprawie w dniu 26 stycznia 2016 r. A Zska zapewniła, że relacje w małżeństwie się poprawiły, a R Ai zaspakaja potrzeby rodziny i jednocześnie, wraz z wnioskiem o zawieszenie postępowania, wystąpiła z wnioskiem o uchylenie ww. postanowienia zabezpieczającego. W konsekwencji postanowieniem z 26 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku uchylił ww. postanowienie zabezpieczające i zawiesił postępowanie w sprawie rozwodowej. Mimo to na początku 2017 r. pozwana wystąpiła z wnioskiem o wszczęcie postępowania egzekucyjnego, w którym dochodziła świadczeń nie tylko za okres od lipca 2015 r. do stycznia 2016 r., ale też świadczeń należnych po dniu 26 stycznia 2016 r. Podniósł też, że o wszczęciu postępowania egzekucyjnego dowiedział się dopiero w maju 2017 r. przypadkiem od pracodawcy, ponieważ mieszkająca z nim pozwana złośliwie nie przekazywała mu adresowanej do niego korespondencji (pozew – k. 3 – 5).
Pozwana A Zska domagała się oddalenia powództwa w całości oraz zasądzenia od powoda na jej rzecz kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Twierdziła, że do chwili otrzymania odpisu pozwu w niniejszej sprawie nie miała wiedzy o uchyleniu postanowienia zabezpieczającego wydanego przez Sąd Okręgowy w Białymstoku w dniu 29 lipca 2015 r. sygn. I C xx/15. W sprawie rozwodowej upoważniła pełnomocnika jedynie do złożenia wniosku o zawieszenie postępowania. Dodała też, że wcześniej nie wystąpiła z wnioskiem o egzekucję, choć powód nie partycypował w kosztach utrzymania rodziny, bo bała się męża; zresztą odstąpienie od skierowania wniosku o egzekucję zasugerował jej również Sąd rozwodowy (odpowiedź na pozew – k. 21 – 22, wyjaśnienia – k. 69).
Sąd ustalił, co następuje:
W dniu 29 czerwca 2015 r. do Sądu Okręgowego w Białymstoku wpłynął pozew o separację skierowany przez O Zską przeciwko Rowi Aiemu. W pozwie A Zska zawarła ponadto wniosek o udzielenie zabezpieczenia poprzez zasądzenie od Ra Aiego na jej rzecz oraz na rzecz małoletniego syna Marcina Aiego kwot po 600 złotych miesięcznie (kserokopia pozwu – k. 32 – 34). Postanowieniem z 29 lipca 2015 r. w sprawie I C xx/15 Sąd Okręgowy w Białymstoku zabezpieczył na czas trwania postępowania roszczenia alimentacyjne na rzecz A Zskiej i małoletniego Marcina Aiego, w ten sposób że zobowiązał pozwanego Ra Aiego do łożenia tytułem zaspokojenia potrzeb rodziny kwoty 800 złotych miesięcznie, płatnej do dziesiątego dnia każdego miesiąca, z ustawowymi odsetkami w stosunku rocznym na wypadek opóźnienia w płatności (kserokopia postanowienia – k. 35 – 36).
W odpowiedzi na pozew o separację R Ai wniósł o rozwiązanie małżeństwa stron przez rozwód (kserokopia odpowiedzi na pozew – k. 37 – 40). Mimo to na rozprawie 26 stycznia 2017 r. strony postanowiły dać sobie jeszcze jedną szansę na reaktywowanie małżeństwa. Jednocześnie małżonkowie wystąpili z wnioskiem o zawieszenie postępowania w sprawie o rozwód oraz o uchylenie postanowienia zabezpieczającego wydanego w dniu 29 lipca 2015 r. Jednocześnie A Zska oświadczyła, że zasądzonych w trybie zabezpieczenia alimentów nigdy nie egzekwowała (protokół rozprawy CD – k. 73). W konsekwencji postanowieniem z 26 stycznia 2016 r. Sąd Okręgowy uchylił ww. postanowienie zabezpieczające i zawiesił postępowanie w sprawie (kserokopia postanowienia – k. 41).
Mimo powyższego dnia 13 stycznia 2017 r. A Zska wystąpiła do Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku Magdy Karoliny M – T z wnioskiem egzekucyjnym, w którym domagała się wszczęcia egzekucji przeciwko Rowi Aiemu w celu wyegzekwowania alimentów zaległych za okres od 29 lipca 2015 r. do 31 stycznia 2017 r. oraz bieżących alimentów od 1 lutego 2017 r. – zgodnie z postanowieniem Sądu Okręgowego w Białymstoku z 29 lipca 2017 r. sygn. I C xx/15. Postępowanie egzekucyjne toczy się pod sygn. Kmp 3/17. Na skutek prowadzonej egzekucji w dniu 17 maja 2017 r. komornik zajął wynagrodzenie Ra Aiego za pracę w firmie Usługi Transportowe „” należne za miesiąc maj w całości (wniosek egzekucyjny – k. 1, zawiadomienie o wszczęciu postępowania – k. 4, informacja o zajęciu wynagrodzenia – k. 24, informacja pracodawcy – k. 34 w aktach Kmp 3/17).
Ponadto postępowanie w sprawie o rozwód zostało podjęte i obecnie nadal toczy się między stronami. W toku postępowania A Zska wystąpiła ponownie z wnioskiem o udzielenie zabezpieczenia roszczeń alimentacyjnych poprzez zasądzenia od Ra Aiego na jej rzecz kwoty 650 złotych oraz na rzecz małoletniego syna stron po 800 złotych miesięcznie. Postanowieniem z 30 maja 2017 r. Sąd Okręgowy w Białymstoku uwzględnił żądanie zabezpieczenia co do zasady i zobowiązał Ra Aiego do łożenia na rzecz M Aiego kwot po 600 złotych miesięcznie, a w pozostałym zakresie żądanie oddalił. Rozstrzygniecie to zostało utrzymane w mocy w postanowieniu Sadu Apelacyjnego w Białymstoku z 8 sierpnia 2017 r. w sprawie I ACz 891/17 (kserokopia postanowienia z uzasadnianiem – k. 58 – 61). Nadto 20 września 2017 r. A Zska wyprowadziła się od Ra Aiego i zabrała ze sobą dziecko.
Sąd zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c. dłużnik może w drodze powództwa żądać pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności w całości lub części albo ograniczenia, jeżeli po powstaniu tytułu egzekucyjnego nastąpiło zdarzenie, wskutek którego zobowiązanie wygasło albo nie może być egzekwowane; gdy tytułem jest orzeczenie sądowe, dłużnik może oprzeć powództwo także na zdarzeniach, które nastąpiły po zamknięciu rozprawy, a także na zarzucie spełnienia świadczenia, jeżeli zgłoszenie tego zarzutu w sprawie było z mocy ustawy niedopuszczalne.
Analizując materiał dowodowy zgromadzony w przedmiotowej sprawie Sąd ocenił, że zgłoszone w pozwie żądanie pozbawienia w całości wykonalności tytułu wykonawczego w postaci punktu 1. postanowienia Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 29 lipca 2015 r. sygn. I C xx/15 było uzasadnione. Wydając rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie Sąd oparł się na dowodach z akt I C xx/15, a w szczególności protokole rozprawy z 26 stycznia 2016 r. (k. 73), aktach sprawy egzekucyjnej Kmp 3/17, a także wyjaśnieniach i zeznaniach powoda Ra Aiego (k. 68v – 69, 74), które to tworzyły, w ocenie Sądu, spójną, jednolitą i wiarygodną całość.
Na wstępie wskazać należy, że wątpliwości nie budził fakt, iż pozwana nie była uprawniona do egzekucji rat alimentacyjnych, wynikających z postanowienia Sądu Okręgowego w Białymstoku z 29 lipca 2015 r. sygn. I C xx/15, za okres od 26 stycznia 2016 r. i kolejne miesiące, albowiem w tej dacie Sąd Okręgowy w Białymstoku uchylił wspomniane postanowienie zabezpieczające. Nadto ponad wszelką wątpliwość stwierdzić można, iż pozwana, wbrew swoim twierdzeniom, doskonale wiedziała o uchyleniu zabezpieczenia, ponieważ – jak wynika z protokołu rozprawy z 26 stycznia 2016 r. (k. 73) – była obecna na rozprawie, jak też podczas ogłoszenia postanowienia. Nie sposób też zgodzić się z jej twierdzeniami, że nie rozumiała czynności podejmowanych przez swojego pełnomocnika, skoro (co zostało ujęte na nagraniu z przebiegu rozprawy – k. 73) jeszcze w toku rozprawy dopytywała, z jakim dniem zostanie nadany skutek postanowieniu uchylającemu. Zdaniem Sądu opisane okoliczności świadczą jedynie o złych intencjach A Zskiej, która mimo pełnego rozeznania co do przebiegu procesu rozwodowego i podejmowanych przez działającego w jej imieniu pełnomocnika czynności, w sposób celowy i świadomy wykorzystała uchylone postanowienie zabezpieczające tylko po to, by zaszkodzić małżonkowi.
Sąd ocenił, że zasadne było żądanie pozbawienia tytułu wykonawczego wykonalności co do alimentów za okres od lipca 2015 r. do stycznia 2016 r. Powód, zdaniem Sądu, skutecznie podniósł zarzut spełnienia świadczenia. Wprawdzie z nagrania przebiegu rozprawy (k. 73) nie wynika jednoznacznie, by A Zska potwierdziła, że małżonek w okresie od lipca 2015 r. do stycznia 2016 r. partycypował w utrzymaniu rodziny, to jednak, w ocenie Sądu, okoliczności sprawy rozwodowej wskazują na to, że czynnikiem motywującym pozwaną do reaktywowania małżeństwa było m.in. to, że mogła liczyć na finansowe i materialne wsparcie ze strony powoda. W dniu 26 stycznia 2016 r. pozwana bowiem wprost stwierdziła, że chce kontynuować małżeństwo, a nadto przyznała, że do tej daty nie egzekwowała alimentów wynikających z postanowienia zabezpieczającego (k. 73). Jednocześnie nie sposób uznać za wiarygodne zeznań i wyjaśnień złożonych przez pozwaną w niniejszej sprawie, ponieważ nie znajdowały one oparcia w zasadach logicznego rozumowania. Trudno zgodzić się z twierdzeniami, że A Zska przed dniem 26 stycznia 2016 r. nie egzekwowała alimentów, ponieważ bała się agresywnych zachowań męża. Gdyby tak rzeczywiście było, to, zdaniem Sądu, pozwana dążyłaby za wszelką cenę do rozwiązania małżeństwa, nie zaś reaktywowania związku i uchylenia zabezpieczenia. Co więcej, za nieprawdziwe uznano twierdzenia pozwanej, jakoby sędzia referent, prowadzący postępowanie w sprawie rozwodowej, nakłonił ją w dniu 26 stycznia 2016 r. do nieskładania wniosku o wszczęcie egzekucji. Pomijając już brak jakiegokolwiek racjonalnego uzasadnienia dla depozycji pozwanej w tym zakresie, wskazać należy, że z nagrania przebiegu rozprawy (k. 73) nie wynika, by przewodniczący składu orzekającego skierował do A Zskiej takie słowa lub nawet inne podobne, które mogłaby zrozumieć opatrznie. Nadto Sąd nie dał wiary zeznaniom pozwanej, w których twierdziła, że w okresie od lipca 2015 r. do stycznia 2016 r. utrzymywała się z pomocy matki. Wszak sama zeznała, że łączne dochody matki i babki nie przekraczały 700 złotych miesięcznie (k. 69). Trudno zatem o to, by matka przekazywała jej 530 złotych na pokrycie opłat przedszkolnych, skoro dysponowała dochodami, które ledwo wystarczały na jej własne bieżące utrzymanie. Co więcej, wskazać należy, że określając wysokość alimentów zasądzonych w trybie zabezpieczenia, Sąd Okręgowy ustalił, że faktyczne dochody A Zskiej wynosiły w tamtym okresie 266,27 złotych (k. 35 v). Zatem nie można nawet przyjąć, że była w stanie samodzielnie, bez pomocy męża, pokrywać koszty utrzymania dziecka.
Mając na uwadze ustalone w sprawie okoliczności faktyczne oraz przytoczoną wyżej argumentację Sąd, na mocy art. 840 § 1 pkt 2 k.p.c., orzekł jak w punkcie I sentencji wyroku.
O kosztach zastępstwa procesowego Sąd rozstrzygnął na mocy art. 98 § 1 i 3 k.p.c. – zgodnie z zasada odpowiedzialności za wynik procesu. Pozwana przegrała sprawę w całości, dlatego też, wobec zgłoszonego żądania, powinna zwrócić powodowi poniesione przez niego koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony w kwocie 900 złotych ustalonej na podstawie § 2 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności adwokackie z 22 października 2015 r. (Dz. U. z 2016 r. poz. 1668).
Strona powodowa wygrała proces w całości, a pozwana została zwolniona od ponoszenia kosztów sądowych, wobec tego koszty zastępstwa procesowego A Zskiej przez pełnomocnika ustanowionego z urzędu w kwocie 600 złotych, powiększone o wartość podatku VAT, ustalonej zgodnie z § 4 pkt 1 i 3 oraz § 8 pkt 3 Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1717), Sąd przejął na rachunek Skarbu Państwa.