Sygn. akt II Co 7/18
POSTANOWIENIE
Dnia 22 października 2018 roku
Sąd Rejonowy w Białymstoku II Wydział Cywilny Sekcja Egzekucyjna
w składzie:
Przewodniczący: referendarz sądowy M
po rozpoznaniu w dniu 22 października 2018 roku w Białymstoku
na posiedzeniu niejawnym
sprawy egzekucyjnej z wniosku wierzyciela K
przeciwko dłużnikowi B Wspólnicy spółce jawnej z siedzibą w Białymstoku
na skutek skargi dłużnika B spółki jawnej z siedzibą w Białymstoku na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku P w postaci postanowienia z dnia 11 czerwca 2018 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego i ustaleniu jego kosztów w sprawie sygn. akt 602/17 – w zakresie kontynuowania egzekucji co do opłaty egzekucyjnej, wysokości opłaty egzekucyjnej i przyznania wierzycielowi kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym
połączonej z wnioskiem o zwolnienie od kosztów sądowych postępowania skargowego
postanowił:
1. Umorzyć postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie skarżącego od kosztów postępowania skargowego.
2. Uchylić XXt 2 postanowienia Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku P z dnia 11 czerwca 2018 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego i ustaleniu jego kosztów w sprawie sygn. akt Km 602/17 – w całości.
UZASADNIENIE
Dłużnik w otwartym terminie ustawowym złożył skargę na czynność Komornika Sądowego przy Sądzie Rejonowym w Białymstoku P w postaci postanowienia z dnia 11 czerwca 2018 r. o umorzeniu postępowania egzekucyjnego i ustaleniu jego kosztów w sprawie sygn. akt XX Km 602/17 – w zakresie kontynuowania egzekucji co do opłaty egzekucyjnej, wysokości opłaty egzekucyjnej i przyznania wierzycielowi kosztów zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym.
Argumentowano, iż wysokość opłaty egzekucyjnej ustalona została w sposób zawyżony – bez wykazania podstaw jej naliczania. W toku postępowania komornik wyegzekwował od dłużnika część należności i nie wykazał, jakie opłaty pobrał od tej części roszczenia. Koszty zastępstwa prawnego w postępowaniu egzekucyjnym zostały natomiast już wcześniej ustalone postanowieniem komornika, a umorzenie postępowania egzekucyjnego powoduje uchylenie wcześniej podjętych czynności. Ponowne rozstrzyganie o tych kosztach było nieuprawnione. Ponadto koszty postępowania egzekucyjnego ustalono na podstawie uchylonych przepisów – tj. rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu.
Uzasadniając skarżoną czynność Komornik wskazał na bezzasadność skargi. Wyjaśnił, iż opłata egzekucyjna w wysokości 186,55 zł jest opłatą minimalną. Koszty zastępstwa prawnego wierzyciela w postępowaniu egzekucyjnym ustalone zostały jako 50% stawki wynikającej z rozporządzenia – z uwagi na skierowanie egzekucji do nieruchomości. Kontynuowanie egzekucji w zakresie opłaty egzekucyjnej jest uprawnione na zasadzie art. 7701 k.p.c.
Sąd ustalił i zważył, co następuje
Na wstępie zauważyć należy, iż w piśmie z dnia 5 lipca 2017 r. (k. 1 akt egzekucyjnych) wierzyciel wskazał, iż rozszerza wniosek egzekucyjny złożony w sprawie sygn. XX Km /17 o należność wynikającą z postanowienia Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 15 marca 2017 r. sygn. VII GNc /16.
Niezrozumiałe jest potraktowanie przez Komornika ww. pisma jako samodzielnego, odrębnego, wniosku egzekucyjnego i wszczęcie na jego podstawie kolejnego postępowania egzekucyjnego, zamiast zgodnie z wolą wierzyciela rozszerzyć postępowanie toczące się już pod sygn. XX Km /17.
Dłużnik zwraca wierzycielowi koszty niezbędne do celowego przeprowadzenia egzekucji, w tym koszty poszukiwania majątku dłużnika. Koszty ściąga się wraz z egzekwowanym roszczeniem. Koszty egzekucji ustala postanowieniem komornik, jeżeli przeprowadzenie egzekucji należy do niego. Na postanowienie sądu zażalenie przysługuje stronom oraz komornikowi (art. 770 k.p.c.).
W ocenie Sądu nieuprawnione jest obciążenie dłużnika kosztami kolejnego postępowania egzekucyjnego – w tym odrębnie naliczonymi kosztami zastępstwa prawnego wierzyciela. Niecelowe jest prowadzenie dwóch odrębnych postępowań – i co przy tym należy szczególnie podkreślić, wierzyciel nie złożył nowego wniosku egzekucyjnego.
Komornik winien ustalić łącznie koszty postępowania egzekucyjnego dla obu tytułów wykonawczych – nakazu zapłaty wydanego w sprawie sygn. VII GNc /16 (sygn. XX Km /17) i postanowienia Sądu Okręgowego w Białymstoku z dnia 15 marca 2017 r. sygn. VII GNc /16 (sygn. XX Km /17).
Na marginesie zauważyć także należy, iż koszty zastępstwa prawnego należy ustalać na podstawie rozporządzenia obowiązującego na chwilę wszczęcia postępowania egzekucyjnego, a zatem w stanie faktycznym sprawy Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 roku w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 265).
Postępowanie wywołane wnioskiem o zwolnienie skarżącej od kosztów sądowych postępowania skargowego należało umorzyć. W skardze skarżąca zawarła wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych postępowania skargowego (k. 5). Omyłkowo przy przyjęciu skargi wydano zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia opłaty od skargi – którą skarżąca uiściła. Zarządzeniem z dnia 26 września 2018 r. wezwano skarżącą do wskazania, czy podtrzymuje wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych w postępowaniu skargowym, czy też go cofa. W przypadku podtrzymania wniosku zobowiązano do wykazania, iż Spółka nie ma dostatecznych środków na uiszczenie kosztów sądowych (art. 103 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych) poprzez złożenie ostatniego sprawozdania finansowego spółki – w terminie 7 dni pod rygorem uznania, że skarżąca cofa wniosek o zwolnienie od kosztów postępowania skargowego. Wezwanie doręczono skarżącej dnia 4 października 2018 r. Zobowiązanie dłużniczka pozostawiła bez wykonania.
Stąd na zasadzie art. 355 § 1 k.p.c. w zw. z art. 13 § 2 k.p.c. orzeczono jak w XXt 1 sentencji postanowienia.
Mając na uwadze powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.